اولین ساختمان مخصوص شاگردان ناشنوا در یوسف آباد

چون دبستان کرولالهای باغچه بان واقع در خیابان انقلاب خیابان رامسر بیشتر از چهار کلاس نداشت به همت هئیت مدیره جمعیت حمایت کودکان کرولال در سال 1334 شمسی کلنگ نخستین ساختمان مخصوص ناشنوایان در زمینی در نبش میدان کلانتری منطقه یوسف آباد زده شد و در آغاز سال تحصیلی 1336-1337 شمسی به مرحله بهره برداری کامل رسید. بدینوسیله میدان کلانتری در تاریخ آموزش و پرورش ناشنوایان ایران نقشی ممتاز و فراموش نشدنی یافته و با نام دبستان کرولالهای باغچه بان عجین شده است.

اولین دوره یک ساله تربیت معلم به سال 1335 شمسی در دبستان باغچه بان تشکیل شد و به خاطر تداوم برگزاری این دوره تحت نظارت دخترش ثمینه باغچه بان خیال آن بزرگمرد از این بابت آسوده گردید و تمام همت خویش را صرف دو کتاب ارزشمند تحت عنوان روش آموزش کرولالها و حساب کرد که شامل آخرین نظریات آموزشی اش می باشد و در سالهای 1343 و 1344 شمسی به چاپ رسید. سرانجام سازمان برنامه و بودجه به امور مالی دبستان کرولالهای باغچه بان توجه بیشتر کرد و دکتر عبدامجید مجیدی در اسفند 1344 شمسی دستور مهم تاریخی صادر کرد که از اول سال 1345 شمسی کد بودجه ای در بودجه کل کشور به نام آن دبستان گشایش یابد.  این دستور تاریخی بدون شک باغچه بان را که تمام هم و غم خود را صرف جمع آوری اعانه برای مدرسه خویش می کرد و از شاگردان کرولال به طور رایگان ثبت نام می کرد خوشحال و سرافراز ساخت. او در این دوره جمعیت سلام را برای بزرگداشت نیکوکاران در زمان حیاتشان تاسیس کرد و جزوه ارزشمند آدمی اصیل را در بیان ارزش نیکی و نیکوکاری منتشر کرد تا از این راه فرهنگ قدرشناسی و نیکوکاری را در جامعه ترویج بدهد زیرا بدرستی تشخیص داد که تا این گونه فرهنگ نباشد از پیشرفت خبری نیست.

باغچه بان عاشق زندگی و تجلیات آن بود و تا لحظه آخر زیبایی های جهان را می ستود و به آن درود می فرستاد و سر انجام با آن همه کوشش و تلاش بی نظیر در سن 80 سالگی پس از یک بیماری کوتاه چهار روزه در حالیکه افکار و اعمال پاکش مورد تائید مقامات فرهنگ دوست و افراد خیر قرار گرفته بود به تاریخ چهارم آذر سال 1345 شمسی چشم از جهان فانی فرو بست و ناشنوایان ایران را در اندوهی ابدی فرو برد.

در مجموع می توان گفت باغچه بان مردی خود ساخته و مبتکر و خلاق و فعال بود که بدون داشتن تحصیلات تخصصی و عالی و بر خلاف مدعیان امروزی با فکری آزاد و اندیشه ای بارور در راه مقاصد انسان دوستانه خود پیش رفت و همانگونه که خود گفته است هر آنچه می دانست محصول جهاد فکر و عرفان او بود.

بعد از در گذشت جبار باغچه بان مدیریت دبستان کرولالهای باغچه بان بر عهده دختر بزرگش ثمینه باغچه بان گذاشته شد که در گسترش آموزش و پرورش ناشنوایان در ایران نقش مهمی داشت.